Als plant in het droge Afrika moet je zuinig zijn op je bladeren. Al die beesten die je kaal vreten, daar kun je je maar beter tegen wapenen. Daarom gaan bomen de lucht in zodat het bovenste bladerdek zelfs voor giraffen veilig is. Maar wat doe je als je een struik bent?

Een struik met één van de meest intelligente defensiesystemen is de Buffalo Thorn. Herkenbaar aan zijn zigzaggende takjes. Op iedere zigzaghoek staat een haakvormige doorn die om en om de andere kant op prikt. Zo laten de meeste groeneters het wel uit hun hoofd om zich aan de Buffalo Thorn te goed te doen.

Dooreten bij een struik even verderop is er niet bij

Natuurlijk zijn er dieren met een rubberen tong die zich niet laten afschrikken door deze stekels. Maar daar heeft de Buffalo Thorn iets op bedacht. Zodra de struik geweld wordt aangedaan, verhardt hij zich. Letterlijk. De sappige bladeren veranderen grofweg van een sappig blaadje sla in een gedroogd laurierblad. Zo kunnen dieren maar beperkt van de struiken eten: na een paar blaadjes van de struik te hebben getrokken, treedt het verdedigingmechanisme in werking. En is het groen simpelweg niet lekker meer. De defensie is zo geavanceerd, dat dooreten bij een struik even verderop er niet bij is. Want de Buffalo Thorn laat aan zijn buren weten dat er aan hem gepeuzeld wordt. Niet alleen de struik waaraan gegeten wordt, verhardt zich, maar alle struiken om hem hen. Wie zei dat planten niet kunnen praten?

Door zijn intelligentie heeft de Buffalo Thorn een bijzondere plek verworven in de tradities van de Zulu’s. Is een familielid overleden ver van het ouderlijk huis, dan reist de familie naar de plek van overlijden om met een tak van de Buffalo Thorn de geest van de overledene uit te nodigen terug te keren naar huis. Gaat de geest op de uitnodiging in, dan nestelt hij zich in de tak. Vanwege deze extra passagier, koop je op weg naar huis ook voor de tak een buskaartje.

Intelligent of niet, één dier is de Buffalo Thorn te slim af: de kudu. Hij weet hoe de Buffalo Thorn aan zijn buurman laat weten dat er aan hem gegeten wordt: via de wind. Eet je met de wind mee, dan zijn alle volgende struiken verhard. Maar eet je tegen de wind in en verhardt de struik waaraan je eet, dan kun je rustig dooreten bij de volgende.

Verhaal opgetekend tijdens mijn Wilderness Leadership Trail in Zuid Afrika. Ook geïnteresseerd? Kijk op de site van de http://www.naturalleadership.eu, of neem contact op met mij.


Reageer!





MIjn laatste tweets

Categorieën

Categoriën