Je zou zeggen dat politici wel beter zouden weten de befaamde brief van Klink die uitlekte in het formatieproces. Toch stuurde Frans Timmermans een mail waarin hij bezwaren uitte tegen een interview van Job Cohen en Hans Spekman in Trouw.

En natuurlijk lekte ook deze uit en ontstond er gedonder. De mooie kant hiervan is dat we allemaal de mail van Timmermans hebben kunnen lezen en het is me uit het hart gegrepen. ‘Een prachtbrief,’ zoals Sheila Sitalsing vanmorgen in de Volkskrant opmerkte. ‘Te fraai om intern te houden, moet iemand gedacht hebben.’ Een uitsnede.

(..) de verzorgingsstaat is opgebouwd op basis van twee belangrijke ‘artikelen’ in ons sociaal contract: de mogelijkheid van sociale stijging voor mensen aan de onderkant van de samenleving en het bieden van ‘comfort’ over de eigen positie en vooruitzichten aan de middengroepen. Dat laatste is een essentiele voorwaarde voor het eerste. Alles staat of valt met de vraag of de ruggengraat van de samenleving de rest van het lichaam kan dragen. En dus is al honderd jaar sociaaldemocratisch beleid opgebouwd rond het scheppen en onderhouden van solidariteit vanuit de middengroepen. Dat is een wezenlijk en duurzaam verschil met de benadering van de SP. Jullie interview geeft sterk de indruk dat jullie afscheid willen nemen van de traditionele sociaaldemocratische benadering en dat vind ik buitengewoon onverstandig en hoogst onwenselijk.

De sociaaldemocratie is een toekomstgerichte beweging, die moderniteit wil omarmen om zo de spreiding van kennis, macht en inkomen te bevorderen. Het ‘gisteren-was-alles-beter’ socialisme van de SP staat hier haaks op. En is voor ons een doodlopende weg. Moeite heb ik ook met jullie neiging Wim Kok voor zo’n beetje alles wat er mis is verantwoordelijk te maken. Sentimenten zijn sentimenten en die spelen in de politiek van vandaag een hoofdrol, maar ik heb absoluut niet de behoefte mee toe doen aan die misplaatste zelfkastijding. De PvdA heeft een absolute hoofdrol gespeeld in het overwinnen van de diepe, diepe crisis van eind jaren zeventig tot eind jaren tachtig. Onder leiding van Wim Kok heeft ons land een onvoorstelbare en wereldwijd geroemde economische dynamiek tot stand gebracht, die onder meer heeft geleid tot 1 miljoen extra banen en significant hogere uitgaven voor onderwijs en zorg. Wees verdorie trots op die erfenis!

Voed niet de mythe van ‘de puinhopen van paars’, maar wees eerlijk en realistisch over de doorgeschoten marktwerking en de daarmee samenhangende maatschappelijke vervreemding, leidend tot het brede onbehagen van vandaag. Wie oprecht aan de wereld en aan het Nederland van morgen wil denken, mag niet vervallen in nostalgie over gisteren. De sociale sentimentaliteit van de SP over het verleden is, vrij naar Oscar Wilde, links cynisme. Want ook bij de SP weten ze dat ze praten over een verleden dat nooit heeft bestaan, in de hoop mensen aan boord te krijgen voor een toekomst waarvan ze weten dat deze zich nooit zal voordoen. Mijn partij mag nooit een partij worden die illusies verkoopt omdat we daarmee de volgende verkiezingen denken te kunnen winnen. Mijn partij moet zich richten op een nieuw verbond tussen de oudste en de jongste generaties, als recept tegen het egoisme en de neiging zich alleen maar op zichzelf te richten van de generatie die nu aan de touwtjes trekt. Met die oudste generatie zit het nog wel goed, in onze club, maar de jongste generatie zijn we kwijt. Die aan boord te halen is een absolute topprioriteit en die haal je niet aan boord met valse nostalgie over het verleden.

Generalisaties gaan altijd mank en iedereen kent natuurlijk vele tegenvoorbeelden. Maar toch. De jongere generaties hunkeren naar een solidair Nederland, een duurzaam Nederland, een land waar iedereen zich naar eigen inzicht kan ontplooien, maar ook een land waar wij iets voor elkaar over hebben. Linkse of rechtse haat en nijd over wie het te goed zou hebben, wie profiteert, wie steelt (als bankier of als uitkeringsgerechtigde) is niet aan hen besteed. Ook over etnische en culturele verschillen zijn zij open minded en ontspannen. Ideologische scherpslijperij is ook niet aan hen besteed: hun idealisme is eclectisch en gekoppeld aan concrete onderwerpen en concrete mensen. Bovendien kijkt deze generatie met open blik naar de buitenwereld en is minder geneigd die buitenwereld hetzij door een te rooskleurige, hetzij een te zwarte bril te zien. Laat de levenshouding van deze generatie toch vooral een les voor ons zijn: voor de wijze waarop wij ons opstellen en voor de absolute eis tot optimisme die de sociaaldemocratie al meer dan 100 jaar stelt.

Afgelopen weekeinde nam ik deel aan de Den Uyl leergang waar een nieuwe en vooral diverse generatie zich aanmeldde om zicht vanuit de PvdA voor Nederland in te zetten. Na een ronde van persoonlijke elevator pitches kon ik daar maar één conclusie aan overhouden: als dit de toekomst is van de PvdA dan komt het helemaal goed met de PvdA en met Nederland.

Als adviseur help ik bedrijven om zichzelf krachtiger neer te zetten. Het devies is altijd: binnen beginnen. Bij de eigen kracht, de passie van medewerkers en de wil om op de lange duur iets voor je omgeving te betekenen. Met de jonge generatie die zich nu aanmeldt en een vonk van het verhaal van Timmermans lijkt me dat voor de PvdA een goede start.

Ik heb overigens het interview met Cohen en Spekman ook gelezen. Weinig mis mee, al begrijp ik wel waar Timmermans over valt. Het zit ‘m minder in de inhoud maar wel in de toonzetting en de helderheid waarmee je de lijn opbouwt waar je voor staat. En dat is niet zeggen dat ‘alles overziend’ je ongeveer staat waar de SP staat. Dat zinnetje deed volgens Sitalsing bij Timmermans alle stoppen doorslaan.


Respond





Categoriën