Het Wallengebied ligt er zichtbaar beter bij door de gezamenlijke inzet van buurtbewoners, ambtenaren en PvdA-bestuurders. Maar de aanpak wordt bedreigd door enkele Haagse donderwolken van het huidige kabinet. Dat constateerden Tweede Kamerleden van de PvdA die de aanpak van de drugsoverlast in postcodegebied 1012 kwamen bekijken.

In 2006 was voor bewoners van de Wallen de maat vol. Tijdens een bijeenkomst in Het Bethaniënklooster betoogde burgemeester Job Cohen dat het de goede kant op ging met het Wallengebied. Sinds de constatering van de Commissie Van Traa dat niet de overheid maar enkele Oost-Europese bendes op de Wallen de baas waren, was er veel gebeurd.

Maar niet genoeg volgens de bewoners. Vooral overlast van drugsverslaafden maakten de Wallen onleefbaar en onveilig. Die avond werd de basis gelegd voor wat later het Project 1012, genoemd naar de postcode van het gebied. Bedoeld om de buurt terug te veroveren door een gecombineerde strategie van onder meer ruimtelijke strafrechtelijke ingrepen en een zorgaanpak.

Op 27 januari 2012 brachten Tweede Kamerleden van de PvdA een werkbezoek aan Amsterdam. Oudgediende Khadija Arib en het kersverse Kamerlid Jeroen de Lange brachten een bezoek aan de Wallen om zich door bestuurders en ambtenaren van Stadsdeel Centrum te laten bijpraten over de aanpak van de drugsoverlast.

Volgens PvdA bestuurslid Marten van der Krieke, al jaren actief in de buurt en destijds aanwezig in het Bethaniënklooster, is de buurt er zichtbaar op vooruit gegaan. De overlast van heroïneverslaafden, wat lang als een natuurverschijnsel gezien werd, is nagenoeg verdwenen. Door een combinatie van harde aanpak en zachte dwang zijn ze niet verjaagd naar een ander gebied maar daadwerkelijk opgevangen.

Kwetsbaar kaartenhuis
Het mag wel eens gezegd worden dat de aanpak van de Wallen mede een succes is van de PvdA, stelde stadsdeelbestuurder Roeland Rengelink. De noodkreet van de bewoners werd opgepikt door stadsdeelvoorzitter Els Iping en wethouder Lodewijk Asscher en omgezet in een coalitieproject van stadsdeel en centrale stad.

Veiligheidscoördinator Carolien Köppen van Stadsdeel Centrum lichtte de persoonlijke aanpak toe waarmee het net rond de overlastplegers werd gesloten. Door intensieve samenwerking van politie, justitie, GGD en DWI werd voor alle lastpakken een persoonlijke aanpak opgesteld. Een ketenaanpak die overigens wordt bedreigd door Haagse bezuinigingen, volgens Rengelink. De ketenaanpak is kwetsbaar. Trek door bezuinigingen de verslaafdenopvang, dagbesteding of schuldhulpverlening eruit en het kaartenhuis stort in elkaar.

Gouden handel voor nep-dope dealers
Een actueel probleem op de Wallen is de overlast van nep-dope dealers. Jaarlijks zo’n 650 unieke gevallen, volgens Köppen. En elk jaar komen er 350 bij. Soms een veelpleger met nog meer op zijn kerfstok, soms is het een gelukszoeker die eenmalig een zakcentje wil verdienen. Ze bieden waspoeder of of poedersuiker aan als was het cocaïne. Vooral toeristen tuinen erin. Eigen schuld, dikke bult zou je denken. Maar volgens Köppen tast het het rechtsgevoel aan van bewoners en bezoekers als de overheid deze dealers niet zou aanpakken. En daarom heeft Amsterdam een eigen regel ingesteld: je mag geen drugs verkopen maar ook geen andere spullen als ware het drugs.

Naast de bezuinigingen op welzijn is er nog een tweede Haagse donderwolk die de Wallenaanpak bedreigt: het pasjessysteem voor coffeeshops. Grofweg de helft van de coffeeshops in Amsterdam bevindt zich in het Centrum en weer de helft daarvan in 1012. Zijn deze alleen nog maar toegankelijk voor bewoners van de stad dan kun je op je vingers natellen dat de handel zich naar de straat verplaatst.

Voor elke bewoner in de binnenstad zijn er 15 toeristen. Je kunt er dus gemakshalve vanuit gaan dat het merendeel van de bezoekers van de coffeeshops toeristen zijn. Blijven de coffeeshops voor hen gesloten, dan ontstaat een gouden handel voor de huidige nepdope-dealers. Dat kan een kind bedenken. Laten we hopen dat het Burgemeester van der Laan lukt om de ogen van Minister Opstelten voor dit probleem te openen.

Wederkerigheid en betrokkenheid
Bij de nazit van het werkbezoek in Café De Pont in Amsterdam-Noord vatte Kamerlid Ronald Plasterk – hij bezocht onder andere de Kolenkitbuurt in West – zijn belangrijkste conclusie van de dag samen in één woord: wederkerigheid. Burgers die omzien naar elkaar is te lang vervangen door: ik betaal belasting aan de overheid en die ziet om naar mij. Hij had in Amsterdam de terugkeer van wederkerigheid gezien. Burgers die zich inzetten voor elkaar en voor de buurt.

Gemeenteraadslid Marjolein Moorman voegde daar ‘betrokkenheid’ aan toe: in Amsterdam Zuidoost had zij gezien hoe betrokkenheid van ouders bij de scholen de kwaliteit van het onderwijsaanbod had doen stijgen. Stadsdeelsbestuurder Coby van Berkum uit Noord betoogde dat stadsdelen in Amsterdam en Rotterdam een belangrijke rol spelen in het ondersteunen van wederkerigheid en betrokkenheid. Of de Tweede Kamerleden zich ook willen inzetten om deze derde Haagse donderwolk – afschaffing van stadsdelen – te doen overdrijven.


Respond





Categoriën